alofonów – przed [], przed spółgłoskami miękkimi, w wyniku asymilacji z następującym []) – nie występujących w języku rosyjskim, a w polskim wyłącznie w najnowszych zapożyczeniach istnienie długich spółgłosek miękkich – cecha wyjątkowa wymiana spółgłosek []/[] i [] z samogłoskami [] i [], w zależności od położenia w obrębie zgłoski, zgodnie z regułą łatwiejszej wymowy (samogłoskowa w nagłosie, spółgłoskowa w pozostałych przypadkach) najmniejsza wśród języków słowiańskich tendencja do ubezdźwięczniania (w języku literackim całkowity brak, dialekty na skrajnym zachodzie i skrajnym wschodzie wykazują ograniczone ubezdźwięcznianie) przechodzenie miękkości na poprzedzającą spółgłoskę, choć nie tak daleko posunięte, jak w polskim i białoruskim wymowa połączeń z i, j typu ziścić, stacja jak po polsku – w opozycji do wymowy rosyjskiej
Akcent Akcent wyrazowy w języku ukraińskim jest: swobodny, tj. występuje w różnych miejscach słowa – to, czy sylaba jest akcentowana, nie wynika z jej pozycji dystynktywny, tzn. może on różnicować znaczeniaGramatyka języka ukraińskiego, wyd. Lingea, Kraków 2018, s.