Duży wpływ na bułgarszczyznę wywarły języki grecki oraz turecki, co zaowocowało licznymi zapożyczeniami (np. w bułgarskim ogólnosłowiańska nazwa dla liczby ‘tysiąc’ została zastąpiona greckim ‘hiliada’ (хиляда), zaś z tureckiego przejął bułgarski wiele wyrazów służących do nazywania przedmiotów użytku codziennego, jak np. джоб ‘kieszeń’, шише ‘butelka’, мушама ‘cerata’, czy wiele nazw pokrewieństwa, np. баджанак ‘szwagier’, балдъза ‘siostra żony’ itp.).
W XIX wieku większość tureckich wyrazów w języku bułgarskim została zastąpiona rosyjskimi, wśród których były też wyrazy polskiego pochodzenia.
Współczesny bułgarski język literacki zaczął formować się od połowy XVIII wieku, zaś główny okres sporów o kształt języka przypada na wiek XIX. Do zapisu bułgarszczyzny stosuje się zmodyfikowaną cyrylicę.
Niektórzy językoznawcy uważają język macedoński za dialekt bułgarszczyzny. Poza granicami Bułgarii koncepcja ta nie jest rozpowszechniona.