Napęd Okręty napędzane były przez dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy indykowanej 2500 hp, poruszające dwa wały śrubTak m.in. i . W oczywisty błąd co do mocy (25 000 ihp). Parę dostarczały dwa kotły wodnorurkowe. Prędkość maksymalna wynosiła 17 węzłów. Okręty zabierały 487 ton paliwa; . Zasięg wynosił 8000 mil morskich przy prędkości 12 węzłów.
Służba thumb|Oba eskortowce przed wojną Oba okręty weszły do służby w Królewskiej Marynarce Wojennej Tajlandii w 1937 roku.
„Tachin” został poważnie uszkodzony w nalocie brytyjskich bombowców Liberator na bazę Sattahip 1 czerwca 1945 roku. Nie był remontowany, po czym został złomowany po wojnie w 1945 roku.
„Maeklong” przetrwał wojnę i był po niej używany jako okręt szkolny. Na początku lat 70. XX wieku nosił numer burtowy: 3. Między 1994 a 1996 rokiem numer burtowy zmieniono na 414. Został wycofany ze służby 20 marca 1995 roku, po czym został przekształcony w 1996 roku w okręt-muzeum.
Zobacz też Porównywalne okręty: slupy typu Black Swan – brytyjskie slupy awiza typu Bougainville – francuskie awiza kolonialne awiza typu Afonso de Albuquerque – portugalskie awiza kanonierki typu Guanajuato – meksykańskie kanonierki
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Tachin