Mieczysław Żemojtel (ur. 28 września 1898 w Stokliszkach, zm. 19 marca 1943 w KL Lublin) – Polak zamordowany za pomoc Żydom podczas II wojny światowej.

Życiorys Mieczysław Żemojtel działał na rzecz państwa w okresie kształtowania się granic II Rzeczypospolitej. Został za to w 1933 roku odznaczony przez prezydenta Ignacego Mościckiego Medalem Niepodległości.

Na początku lat 20. zamieszkał w Warszawie, gdzie założył rodzinę. Pracował jako urzędnik w Pocztowej Kasie Oszczędności. Według rodzinnych przekazów na początku okupacji niemieckiej miał pomóc żydowskiej rodzinie dokonać zabronionych przez Niemców operacji finansowych. Miał za to zostać wyrzucony z pracy. W efekcie musiał zostawić żonę oraz dwójkę dzieci i wyjechać do pracy do wsi Somianka w północno-wschodnim Mazowszu. Wspomagał tam Karola Rubacha. Był to Niemiec, który zarządzał zarekwirowanym majątkiem Władysława Müllera. Sam Żemojtel najpewniej cieszył się szacunkiem wśród mieszkańców Somianki, gdyż mimo tego, że był przyjezdny, proszono go o bycie ojcem chrzestnym.

Najpewniej wiosną 1941 roku w Somiance pojawiło się dwoje Żydów przedstawiających się jako rodzeństwo – Anna (Hania) i Marian (Moniek) Kowalscy. Anna miała ok. 18–20 lat, była nieco starsza od Mariana. Żemojtel zatrudnił ich w majątku, dzięki czemu mieli legalny pobyt.