Artakserkses miał trzysta sześćdziesiąt konkubin (po jednej na każdy dzień). Spłodził stu piętnastu synów. Jednak tylko trzech pochodziło od królowej Statejry: Dariusz, Ariarates (czyli Ariaspes) i Ochos. Następcą Artakserksesa II był jego najstarszy syn, Dariusz stracony za próbę królobójstwa. Ariarates w wyniku intrygi Ochosa popełnił samobójstwo. Ostatecznie władzę objął Ochos, który przybrał imię Artakserkses IIIOlmstead A. T., Dzieje imperium perskiego, PIW, Warszawa 1974, s. 395.. Artakserkses miał również córkę – Sysygambis, która była matką Dariusza III.
Nadwornym lekarzem Artakserksesa II był Ktezjasz, a Plutarch poświęcił mu jedną z biografii.
Egipt Z racji perskiego panowania w Egipcie, Artakserkses nosił tytuł Króla Egiptu w latach 405–404 p.n.e. W 405 roku p.n.e. w Delcie wybuchł bunt przeciwko władzy perskiej pod wodzą Amyrtajosa. Po kilkumiesięcznych potyczkach, cały garnizon perski wycofał się z Egiptu, oddając władzę w ręce Amyrtajosa w 404 roku p.n.e. Persowie, zbyt zajęci wewnętrznymi walkami w swym ogromnym imperium, nie byli w stanie utrzymać, a później odzyskać władzy w Egipcie. W latach 386–383 p.n.e. i 374 p.n.e. Artakserkses II poprowadził na Egipt dwie wyprawy wojenne, które jednak zakończyły się całkowitym fiaskiem.