Bitwa i jej następstwa Wikingowie szybko szukali odwetu za północną wyprawę. W 910 r. król Edward przebywał w Kent, czekając na flotę, którą wezwał, a wikingowie, wierząc, że większość wojsk króla znajduje się na pokładzie statku, rozpoczęli inwazję na Mercję. Najechali aż do rzeki Avon w pobliżu Bristolu, a następnie nękali wzdłuż rzeki Severn, aż dotarli do obszaru Bridgnorth. Teraz ruszyli na wschód, a za nimi podążyła wspólna armia Mercji i Wessexu, która dogoniła wikingów w pobliżu Tettenhall. Najeźdźcy zostali unicestwieni, a trzech królów zostało zabitych: Ingwær, Eowils i Halfdan.

Po opanowaniu północnych Duńczyków siły Wessex i Mercji mogły skupić się na Wikingach, którzy osiedlili się dalej na południe, i przez pokolenie nie było dalszych najazdów z północy.

Bibliografia Stenton, Frank (1971). Anglo-Saxon England (3rd ed.). Oxford, UK: Oxford University Press. p. 323. ISBN 978-0-19-280139-5.

Kategoria:Bitwy Anglosasów Kategoria:Wolverhampton Kategoria:Mercja Kategoria:Wessex Kategoria:Bitwy w X wieku Kategoria:Bitwy wikingów Kategoria:Wydarzenia 910