czoło jest stromo opadające w stosunku do czaszki, podczas gdy obszar nadpotyliczny jest zaokrąglony. Zwykle stwierdzić można grzebienie strzałkowe i lambdoidalne, które są niskie. Drugi górny ząb przedtrzonowy (P3) jest ogólnie zrównany z pozostałymi zębami przedtrzonowymi i jest widoczny (mieści się on w rzędzie zębów), gdy patrzy się na nietoperza od bocznej strony. Poniżej zaprezentowano wzór zębowy zwierzęcia:

Ekologia lewo|mały|Caatinga IUCN podaje, że mało wiadomo na temat tego ssaka. Biorąc jednak pod uwagę jego niedawne wyodrębnienie z nocka ciemnego, wiele informacji odnoszących się do tego ostatniego i nocka kolonijnego dotyczy również nocka zagrożonego.

Jego zasięg występowania jest związany z suchymi formacjami – stwierdzono go na brazylijskiej Caatindze, Cerrado, na równinie Pantanal, w paragwajskim Alto Chaco (zachodni brzeg rzeki Paragwaj) oraz argentyńskim Yungas (ta informacja wymaga weryfikacji). Został też stwierdzony w lesie atlantyckim w Brazylii. Obserwuje się go na wysokości 15–900 m, ale najczęściej wydaje się być spotykany na wysokościach między 350 a 500 m. Rzadki jest on na krańcowych obszarach swego areału występowania.