Recepcja mały|Strona tytułowa Tre Sonate z wydania N. Simrocka Bardzo prawdopodobne, że kompozycje były grywane na dworze w Köthen. Syn autora, Carl Philipp Emanuel Bach, napisał, że jeden z najwybitniejszych skrzypków powiedział mi pewnego dnia, że nie widział niczego lepszego aby zostać dobrym skrzypkiem […] niż te utwory na skrzypce solo. Możliwe, że Bach nigdy nie wykonał publicznie swojego dzieła. Grał je z pewnością prywatnie, o czym zaświadczył jego uczeń Johann Friedrich Agricola: często sam je grał na klawikordzie i dodawał tyle harmonii, ile uznawał za konieczne. Za życia autora i po jego śmierci utwór funkcjonował jedynie w postaci rękopiśmiennej.
Pierwsza drukiem ukazała się Fuga z II Sonaty, wydał ją w Paryżu w 1798 roku w pracy L’art du violon. Pełne drukowane wydanie dzieła ukazało się w 1802 roku u Nikolausa Simrocka w Bonn. Ukazało się około 50 edycji dzieła (faksymile autografu wydano nakładem w 1950 roku).