Chotów – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Mokrsko. Znajduje się w odległości 6 km na zachód od Wielunia.
Historia Miejscowość historycznie należy do ziemi wieluńskiej oraz pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od XIV wieku. Wymieniona pierwszy raz w dokumencie zapisanym po łacinie w 1308 pod nazwami "Chotow, Chothowo, Cothno".
Miejscowość została odnotowana w historycznych dokumentach własnościowych, prawnych i podatkowych. Miejscowość była wsią szlachecką. W 1380 właścicielem miejscowości był niejaki Jakub. W latach 1411–1412 otrzymał on od wuja Bartosza, mieszczanina wieluńskiego pół młyna Dąbrowskiego. W 1413 wieś należała do Oraciusa, a w 1431 do Stanisława. W 1454 Katarzyna sprzedała Jakubowi z Opojowic pół młyna Dąbrowskiego. W 1511 wieś leżała w powiecie wieluńskim, a jej mieszkańcy płacili arcybiskupowi w ramach dziesięciny z 5 lub 5,5 łana po wiardunku oraz po mierze żyta i owsa. Dziesięcinę z pustek sprzedano za 8 grzywien. W 1459 wymieniana jest parafia chotowska. W 1497 Stanisław z Chotowa zastawił Annie Sarnowskiej z tej samej wsi część młyna i sadzawki w Jordanowskim Kącie za 10 florenów. W 1552 we wsi gospodarowało 19 kmieci, był także karczmarz. Jeden łan należał do sołtysa, a drugi do młynarza.