Kariera W latach 1955–1968 był członkiem Zarządu Portu Gdynia, pracował jako kierownik ds. eksploatacji urządzeń przeładunkowych, a od 1963 roku jako główny mechanik portu. W tym czasie zainicjowano wydłużenie mola francuskiego i holenderskiego. Ponadto kierował budową Pomnika Ludziom Morza przy Dworcu Morskim w Gdyni (1965), wzniesionego z głazów wydobytych z dna zatoki gdańskiej.
W lutym 1968 roku został zatrudniony jako Naczelnik Inwestycji w nowo powstałym Zjednoczeniu Portów Morskich. W tym czasie sprawował nadzór nad budową pierwszej bazy węglowej w Portu w Świnoujściu (Świnoujście II), oraz nad pracami badawczymi nad lokalizacją i budową nowego głębokowodnego portu przeładunkowego węgla oraz ropy naftowej i produktów ropopochodnych o statkach o nośności 100 DWT i większych. W wyniku prac Zjednoczenie Portów Morskich i Ministerstwo Żeglugi podjęły decyzję o budowie nowego portu w mieście Gdańsku. W związku z tym, 1 maja 1970 roku Białecki został dyrektorem technicznym i inwestycyjnym oraz członkiem zarządu Portu Gdańsk. Latem został dyrektorem ds. budowy Portu Północnego. Odpowiadał za budowę infrastruktury portu, bazy przeładunku węgla (ukończona w 1975), paliw płynnych (ukończona w 1975) oraz rud żelaza.