Klan skupił wokół siebie środowiska reformistyczne. Niezależne od trapiących go silnych podziałów wewnętrznych prezentował dosyć spójne postulaty. Poszczególni kandydaci do tronu zgodnie zapewniali o swojej lojalności wobec państwa polskiego, przedstawiali plany walki z przestępczością wewnątrz macierzystej społeczności oraz wspierali projekty dążące do zerwania przez Romów z koczowniczym trybem życia. Z ostatnim postulatem wiąże się zresztą przychylność Kwieków wobec czerpiącej inspiracje z syjonizmu koncepcji Romanestanu, romskiego państwa narodowego. W zależności od tego, który z królewskich pretendentów wypowiadał się na ten temat, oraz od przedziału czasowego umiejscawiano je w rozmaitych kontekstach geograficznych. Józef Kwiek w 1934 zwrócił się do Ligi Narodów z prośbą o przyznanie Romom terenów na południu Afryki, na obszarze dzisiejszej Namibii. Michał II proponował utworzenie takiego organizmu w Indiach, które uznawał za właściwą ojczyznę ruchu cygańskiego. Również Michał II poszukiwał dla Romów miejsca w Afryce, za szczególnie korzystną dla akcji osadniczej uznając Ugandę. Janusz Kwiek widział z kolei możliwość państwowotwórczej aktywności Romów na terytorium podbitej przez wojska faszystowskich Włoch Etiopii. Wzywał też do przyznania Romom reprezentacji w Lidze Narodów.