Zdarzały się także projekty umiejscawiające proponowane państwo romskie w Europie, chociażby na Polesiu.
Monarchiczne dążenia jego przedstawicieli nie znalazły uznania wśród znacznej części dłużej osiadłych w Polsce Romów. Jednocześnie niektórzy Kwiekowie posiadali stosunkowo liczne, kilkunastotysięczne grono zwolenników. Klan cieszył się poparciem obozu piłsudczykowskiego, rządzącego Polską od 1926. Był przez niego traktowany jako w zasadzie jedyny podmiot przynależny do ówczesnej elity romskiej, z którym można było prowadzić pełnoprawny dialog. Poparcie to uwidaczniało się w rozmaitych gestach o symbolicznej wymowie. Na ceremonii wyboru na romski tron Michała II obecny był marszałek Józef Piłsudski.
II wojna światowa II wojna światowa oraz przeprowadzona przez nazistów masowa eksterminacja ludności romskiej wpłynęły w oczywisty sposób również i na losy klanu Kwieków. W lipcu 1942 niemieccy żandarmi korzystający ze wsparcia polskich policjantów wymordowali 19 Romów, głównie należących do Kwieków, w małopolskiej Bielczy. Inne źródło, odnosząc się do tej samej zbrodni, podaje znacznie wyższą liczbę ofiar, bo przynajmniej 41 osób. Za pretekst do dokonania zbrodni posłużyły rzucane pod adresem Romów oskarżenia o kradzież. Janusz Kwiek, koronowany w 1937 pretendent do romskiego tronu, miał zginąć w Bełżcu lub w Auschwitz.