Całość prac oparta była na bardzo skromnym materiale badawczym, w dokumentacji technicznej projektu znalazły się wyliczenia, które określały prawdopodobieństwo prawidłowego wzlotu, działania rakiety i wyrzutni na 35%.
Start Próbę przeprowadzono we wschodniej części Pustyni Błędowskiej 10 października 1958 roku. Ogółem start obserwowało 25 osób obsługi rakiety i wyrzutni oraz zaproszonych gości. Wyrzutnię nachylono pod kątem 83° w kierunku północnym. Rakietę umieszczano na wyrzutni ręcznie, tak, że wylot dyszy znajdował się około 20 cm nad ziemią. Uruchomiono zapłon głowicy dymnej i po stwierdzeniu jej prawidłowego działania, o 12:48 uruchomiono silnik rakiety i nastąpił start. Wizualnie zweryfikowano zachowanie się rakiety w locie, które oceniono jako bardzo dobre. Czas pracy silnika, który szacowano stoperem „na słuch”. Prędkość rakiety za pomocą automatycznego zdjęcia o czasie ekspozycji 1/150 s. Nie powiodła się próba zmierzenie pułapu, jaki osiągnęła rakieta przy pomocy trzech teodolitów. Rakieta wymknęła się spod obserwacji. Obliczeniowe szacunki mówią o pułapie rządu 3000–3500 metrów. Po starcie nie udało się znaleźć pozostałości rakiety.