W jej środku znalazło się również miejsce na prosty miernik maksymalnego przyspieszenia osiowego rakiety, mogący zarejestrować maksymalną wartość 20 g. Od zewnątrz cała rakieta pomalowana została na kolor srebrny.
Prace nad dokumentacją techniczną rakiety ukończono w kwietniu 1958 roku. Wyrzutnię zaprojektował mgr inż. Smolarczyk. Części metalowe rakiety oraz kratownicową wyrzutnię wykonano w Zakładzie Aparatów Naukowych Uniwersytetu Jagiellońskiego na podstawie dostarczonych przez krakowski oddział Polskiego Towarzystwa Astronautycznego rysunków. Formalne zamówienie złożono 8 maja 1958 roku. Na miejsce startu wybrano Pustynie Błędowską. 14 czerwca 1958 roku rozpoczęto serie prób naziemnych w Forcie Barycz, będącym jednym z fortów Twierdzy Kraków. Przetestowano komory spalania, sposób zapłonu silnika, działania ładunku dymnego, który był elementem głowicy rakiety, wydobywający się dym miał posłużyć do obserwacji tory lotu rakiety. 5 lipca 1958 roku na hamowni umieszczonej na piętrze fortu przeprowadzono próbny zapłon silnika rakiety, które przebiegł pomyślnie. We wrześniu tego samego roku ukończona rakieta gotowa była do startu. 28 września 1958 roku odebrano ukończoną wyrzutnię. Datę startu, po konsultacji z krakowskim biurem prognoz meteorologicznych, wyznaczono na 10 października 1958 roku.