Superintendenci generalni Superintendentami generalnymi (po wprowadzeniu tego urzędu w Jednocie Litewskiej) byli: 1832–1845 – Aleksander Aniszewski 1845–1854 – Rafał Downar 1855–1857 – Michał Reczyński 1857–1879 – Stefan Lipiński 1880–1881 – Jan Mandzelowski 1881–1891 – Konstanty Moczulski 1891–1893 – Józef Głowacki 1893–1902 – Andrzej Kader 1902–1919 – Wilhelm Mieszkowski

Struktura terytorialna W skład Jednoty Litewskiej wchodziły dystrykty: wileński, białoruski, zaniemeński (od 1825 grodzieński) i żmudzki, a do III rozbioru Polski, gdy z powodu przejęcia części ziem przez Prusy nastąpiła reorganizacja struktur Jednoty Litewskiej – podlaski.

W 1815 roku do poszczególnych dystryktów należały parafie w miejscowościach: dystrykt wileński: Wilno, Nowe Miasto, Dziewałtów dystrykt białoruski: Kojdanów, Mińsk, Kopyl, Kopyś, Słuck dystrykt zaniemeński: Bielica, Izabelin, Niepokojczyce-Jamna, Ostaszyn, Raśna dystrykt żmudzki: Birże, Kiejdany, Kielmy, Popiel, Radziwiliszki, Sołomieść, Szwabiszki