Eugeniusz Piotrowski (ur. 31 grudnia 1908 w Pułtusku, zm. 18 sierpnia 1983) − polski twórca ludowy, garncarz tworzący ceramikę charakterystyczną dla Kurpiów Białych, laureat Nagrody Kolberga.
Życiorys mały|Dzbanek wykonany przez Eugeniusza Piotrowskiego przed 1958, zbiory Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie Przez całe życie był związany z rodzinnym Pułtuskiem. Pochodził z rodziny garncarskiej, pracował w zawodzie od 16. roku życia, a własny warsztat założył w wieku 25 lat. W 1949 dołączył do Spółdzielni „Kurpiowski Przemysł Ludowy” w Pniewie (od 1956 z siedzibą w Pułtusku), dzięki temu miał zapewniony zbyt na ceramikę. Musiał jednak zmienić sposób pracy, realizując wytyczne technologiczne spółdzielni, tak samo zmienić zdobnictwo – działano bowiem na rzecz reaktywacji form garncarskich z Wyszkowa i Pułtuska według wzorów z XIX w. Piotrowski wytwarzał tradycyjną ceramikę pobiałkowaną, rytowaną i zdobioną ornamentami geometryczno-roślinnymi oraz flamerowaną. Tworzył typowe dla Puszczy Białej dzbanki polewane, „buńki”, miski, talerze dekoracyjne. Lepił też figurki. Szczególnie lubił tworzyć postaci pracujących garncarzy, szopki, muzykantów. Był jednym z pierwszych garncarzy w Pułtusku, którego wyroby prezentowano na wystawach sztuki ludowej (od 1949).