W 1955 jego ceramikę prezentowano na wystawie w Warszawie, 3 lata później na wystawie objazdowej „Sztuka ludowa na Mazowszu” w Łodzi, Piotrkowie Trybunalskim i Łowiczu. Wystawiał się też na wystawach ogólnopolskich, m.in. w warszawskiej Zachęcie („Kultura artystyczna wsi mazowieckiej” w 1962), w Pułtusku (1960, 1964), w Toruniu (1976, 1978) i w 1978 w Płocku. Jego prace przechowywane są w muzeach (Muzeum Regionalne w Pułtusku, Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce, Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie, Muzeum Etnograficzne w Krakowie, Muzeum Etnograficzne w Toruniu, Muzeum Mazowieckie w Płocku, Muzeum Szlachty Mazowieckiej w Ciechanowie). Uczył garncarstwa studentów ASP w Warszawie. Miał grupę własnych adeptów sztuki garncarskiej. mały|Figurki baranów wykonane przez Piotrowskiego przed 1962, zbiory Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie W 1981 został laureatem Nagrody im. Oskara Kolberga. W 1974 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. Został też wpisany do „Złotej Księgi Zasłużonych dla woj. warszawskiego”. Poza tym otrzymał I nagrodę na I Ogólnopolskiej Wystawie Ceramiki we Wrocławiu w 1954, I nagrodę w Konkursie Garncarstwa Ludowego woj.