Szczękoczułki mają barwę głowowej części karapaksu i mają trzy ząbki na przedniej krawędzi oraz trzy (u samicy czasem cztery) ząbki na tylnej krawędzi bruzdy. Odnóża mają barwę karapaksu lub są od niego niewiele jaśniejsze. Kolejność ich par od najdłuższej do najkrótszej to: I, II, IV, III. Pierwsza para odznacza się faliście wygiętymi udami. Ubarwienie opistosomy u samic jest z wierzchu zielone do białego, niekiedy z podłużnymi paskami i nakrapianiem, od spodu zaś ciemne. U samców wierzch opistosomy bywa brązowy, zielony lub biały z paskami żółtymi lub czerwonymi, spód zaś jest ciemny. Kądziołki przędne pary przednio-środkowej odznaczają się obszarem pomarszczonego oskórka na tylnej części obręczy oraz obecnością pojedynczego gruczołu biczykowatego w triadzie położonej bliżej gruczołu walcowatego niż gruczołów zgrupowanych.
Płytka płciowa samicy odznacza się zwróconymi dobrzusznie, odseparowanymi przegrodą i otoczonymi wargami otworami kopulacyjnymi oraz zesklerotyzowanymi, przed wejściem do lekko płatowatych spermatek brzusznie skręconymi przewodami kopulacyjnymi.