Nogogłaszczki samca mają nie dłuższe niż dwukrotność szerokości cymbium, znacznie większe od tegulum i dogrzbietowo obrócone subtegulum, duży i skomplikowany konduktor z końcowym sklerytem przezroczystym oraz pierścieniowatym sklerytem zewnętrznym w grzbietowej części tego pierwszego. Nie występują paracymbium i apofyza medialna. Embolus ma zesklerotyzowany trzon oddzielony przez błoniastą pars pendula od przewodu nasiennego. Często na szczycie embolusa i przewodu nasiennego występują hakowate zadziory.
Zachowanie i występowanie Pająki te konstruują pionowe, koliste, kompletne sieci łowne z kryjówką w postaci obciętego i zwiniętego w rulon liścia, umieszczonego w pępku pajęczyny i przylegającego do jej płaszczyzny. W sezonie rozrodczym kryjówka ta bywa współdzielona przez samca i samicę. Częstym zachowaniem u samców jest zatykanie po kopulacji gonoporu samicy oderwaną częścią nogogłaszczka.
Rodzaj ograniczony jest w swym zasięgu do krainy australijskiej. Wszystkie gatunki występują w kontynentalnej części Australii, dwa ponadto na Tasmanii, a D. humilis oprócz Australii znany jest z Papui-Nowej Gwinei.