mały|240px|Pocałunek, Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Królikarni Maria Papa Rostkowska, z d. Baranowska (ur. 4 lipca 1923 w Brwinowie, zm. 25 października 2008) – polska rzeźbiarka i malarka.

Życiorys Urodziła się 4 lipca 1923 roku w Brwinowie, w rodzinie Bolesława Baranowskiego i Rosjanki Nadziei Juduszkin. Kształciła się w Żeńskiej Szkole Architektury im. Stanisława Noakowskiego w Warszawie, studiowała u Wojciecha Jastrzębowskiego. W 1943 roku wyszła za mąż za Ludwika Rostkowskiego (zm. 1950), któremu pomagała ratować Żydów z getta; rok później działała w powstaniu warszawskim, była łączniczką Armii Ludowej. Dzięki pomocy rodziny udało jej się uniknąć transportu do Auschwitz-Birkenau. W 1945 roku została odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.

W 1946 roku rozpoczęła studia na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w pracowni Felicjana Szczęsnego Kowarskiego, podczas których wyjechała na dłuższe stypendium do Paryża, gdzie m.in. wzięła udział w wystawie UNESCO. W tym okresie rozstała się z Rostkowskim. W pierwszej połowie lat 50. tworzyła obrazy w duchu realizmu socjalistycznego, z wyczuwalną inspiracją twórczością Édouarda Maneta.