Utwór wszedł szybko do repertuaru innych dyrygentów – grali go m.in. Jan Krenz, Stanisław Skrowaczewski, Jerzy Semkow i Bohdan Wodiczko. Podczas pierwszego festiwalu Warszawska Jesień w 1956 został wykonany przez pod batutą Michaela Gielena. W 1957 zagrano go na , gdzie dyrygował Václav Smetáček. Z kolei w 1958 nastąpiła amerykańska premiera pod dyrekcją Skrowaczewskiego.
„Koncert na orkiestrę” pozostaje najczęściej wykonywanym utworem Witolda Lutosławskiego. W kolejnych latach do swojego repertuaru dodawali go tacy dyrygenci jak Seiji Ozawa, Daniel Barenboim, Christoph von Dohnányi czy Georg Solti.
Utwór był też wielokrotnie rejestrowany na płytach, według dyskografii opracowanej w roku 2008 na ponad 40 płytach opublikowano ponad jego 20 wykonań.
W latach 1969–1987 fragment Intrady był sygnałem politycznego programu , nadawanego w drugim kanale zachodnioniemieckiej telewizji. Użyty został bez zgody i wiedzy kompozytora oraz wydawców. Lutosławski był bardzo zaskoczony, gdy dyrygował w Niemczech wykonaniem „Koncertu na orkiestrę” i w momencie rozpoczęcia się tego fragmentu zauważył na sali poruszenie.