Gedanoleria – wymarły rodzaj muchówek z rodziny błotniszkowatych i podrodziny Heleomyzinae. Obejmuje tylko jeden opisany gatunek, Gedanoleria eocenica. Żył w eocenie na terenie współczesnej Europy.
Taksonomia Rodzaj i gatunek typowy opisane zostały po raz pierwszy w 2019 roku przez Andrzeja Józefa Woźnicę na łamach „Polskiego Pisma Entomologicznego”. Opisu dokonano na podstawie pojedynczej inkluzji w bursztynie bałtyckim, pochodzącej z epoki eocenu. Nadana nazwa rodzajowa nawiązuje do Gdańska i pokrewnego rodzaju Leria, zaś epitet gatunkowy oznacza po łacinie „eoceńska”.
Morfologia Muchówka o ciele długości około 2,3 mm, ubarwionym głównie ciemnobrązowo, srebrzyście opylonym.
Głowa jej miała duże, nieco owalne oczy złożone, małe i mocno wystające policzki, dobrze wykształcone i umieszczone w dwóch nieregularnych szeregach szczecinki perystomalne, parę mocnych szczecinek przyoczkowych, dwie dobrze wykształcone szczecinki ciemieniowe, skrzyżowane szczecinki pozaprzyoczkowe oraz czułki o trzonku pozbawionym szczecinek, nóżce z pojedynczą, dużą, szczytowo umieszczoną szczecinką przednio-grzbietową, pierwszym członie biczyka dużym i okrągłym, a ariście krótszej od wysokości głowy i owłosionej. Apomorfią w chetotaksji głowy są dwie duże szczecinki orbitalne o jednakowych rozmiarach.