Teren w Afryce Północnej często utrudniał transport lądowy, zmuszając samoloty do latania pomiędzy odległymi pustynnymi lotniskami w celu dostarczania żołnierzy, amunicji, części zamiennych i żywności.
W lipcu 1941 roku major David Stirling utworzył Special Air Service w celu przeprowadzania nieszablonowych operacji za liniami wroga. Jednostka ta, początkowo nazwana Oddziałem „L” Brygady SAS, składała się z żołnierzy wywodzących się z konwencjonalnych jednostek armii brytyjskiej i przeszkolonych ad hoc w skokach ze spadochronem. Jednostka stacjonowała w oazie Jalo i zyskała rozgłos dzięki odważnym rajdom na niemieckie bazy, polegających na cichej infiltracji i niszczeniu zaparkowanych samolotów przy pomocy materiałów wybuchowych. Stirling był nazywany przez Niemców „Majorem Widmo”.
Preludium Stirling od jakiegoś czasu opracowywał plan ataku na lotnisko Sidi Haneish, kompleks położony 378 km na zachód od Kairu, który Niemcy nazywali Haggag el Qasaba. Rajd miał być przeprowadzony zgodnie z taktyką dotychczas nieznaną SAS – szturmowanie bazy w pojazdach, zamiast cichej infiltracji. Zwerbował Long Range Desert Group w celu zapewnienia pojazdów i transportu, oceniając siłę ognia i prędkość jeepów jako wystarczającą do pokonania niemieckiej obrony.