W 1869 roku powołano służę wodociągową, a następnie społeczny Komitet Budowy Kanalizacji i Wodociągów pod przewodnictwem komisarza miasta Sokrata Starynkiewicza, który nadzorował budowę nowej sieci pod kierunkiem Williama Lindleya i Williama Heerleina Lindleya oraz Grotowskiego. Budowę rozpoczęto w 1883 roku, a pierwszy etap budowy wodociągów i pierwszy kolektor ściekowy ukończono w 1886 roku. Kanalizację zaprojektowano w systemie ogólnospławnym. Kluczowymi elementami nowego systemu wodociągów były stacja filtrów na Koszykach i Stacja Pomp Rzecznych przy ulicy Czerniakowskiej czerpiąca wodę z Wisły.
Rozbudowa sieci zarówno doprowadzania wody czystej, jak i odprowadzania zużytej trwała nadal. W 1888 roku miejską służbę wodociągową przekształcono w Inspekcję Sieci Wodociągowej i Kanalizacyjnej. 1 stycznia 1924 roku powołano samodzielne przedsiębiorstwo Wodociągi i Kanalizacja, które od 1930 roku miało siedzibę w budynku przy placu Starynkiewicza 5. Pierwszym jego dyrektorem został Edward Szenfeld. Stację pomp rzecznych rozbudowano w pierwszej dekadzie XX w. o zatoki nadbrzeżne zmniejszające problem zamulania pomp, a w latach 1924–1928 o Osadnik Czerniakowski, gdzie woda rzeczna podlega wstępnemu samooczyszczeniu. Kilka lat później rozbudowano stację filtrów Lindleya.