Dziś pozostały tylko dwa kościoły, jeden w Binġemmie, a drugi to kościół Wniebowzięcia Matki Bożej w Ħaż-Żabbar, który znany jest powszechnie pod zbliżoną etymologicznie nazwą „Madonna ta’ l-indirizz” (wiodąca ku wiecznemu zbawieniu).
Historia Pierwszą kaplicę w tej okolicy zbudował w 1600 (Guillaumier i Zammit podają 1615) szlachcic Giovanni Maria Xara na jednej ze swoich posiadłości. Kaplica ta, pod wezwaniem Madonna ta’ Hodegitria, miała z przodu mały cmentarz i była dobrze utrzymana. W kaplicy znajdował się jeden kamienny ołtarz, a nad nim obraz Madonny z Konstantynopola. Kaplica miała dzwon z brązu, ale brakowało mu wielu innych rzeczy. Z czasem popadła w zaniedbanie i groziła jej ruina; w 1658 biskup Molina zdesakralizował ją.
Jednak w 1680 (1685 według Guillaumiera i Zammita) bratanek Giovanniego, baron Stanislaw Xara, który był Capitano della Verga w Mdinie w latach 1671–1673, własnym kosztem, używając materiału budowlanego ze starego kościoła zbudował większy kościół, w miejscu trochę oddalonym od poprzedniego.thumb|left|280px|Fasada kościoła Stanislaw Xara ustanowił na tym kościele świecki patronat, zaznaczając, że kościół ma podlegać jedynie biskupowi diecezji. Kaplica została konsekrowana 11 maja 1681 przez wikariusza biskupiego Ludovica Famucelliego i poświęcona Madonnie z Itrii (Hodegitrii – „wskazującej nam