Protolycosa – wymarły rodzaj pająków z podrzędu Mesothelae i rodziny Arthrolycosidae. W zapisie kopalnym znany z pensylwanu w karbonie.

Morfologia Pająki te odznaczały się karapaksem w zarysie prawie owalnym, o długości wyraźnie większej niż szerokość, ku przodowi ostro wyciągniętym. Jamka karapaksu miała na przedzie parę płytkich apodem i, z wyjątkiem P. cebennensis, nie była wykształcona w formie głębokiego dołka. W przeciwieństwie do pokrewnej Arthrolycosa za jamką brak było poprzecznej listewki. Sternum było wąskie i wydłużone. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to: IV, III, II, I lub IV, II, III, I, co również odróżniało Protolycosa od Arthrolycosa, u której najkrótsza była para druga lub trzecia. U obu tych rodzajów opistosoma miała tergity o niezaokrąglonych krawędziach bocznych zajmujące całą jej szerokość.

Taksonomia Rodzaj i gatunek typowy wprowadzone zostały do literatury w 1865 roku przez Carla Ferdinanda von Roemera na łamach „Geological Magazine”, jednak ich formalny opis pióra tego samego autora ukazał się rok później na łamach „Neues Jahrbuch für Mineralogie, Geologie und Palaeontologie”. Jeszcze na początku XX wieku umieszczany był wśród Arthrolycosidae.