Dwight Emary Harken (ur. 5 czerwca 1910 w Osceola, Iowa, zm. 27 sierpnia 1993 w Cambridge, Massachusetts) – amerykański chirurg i kardiochirurg. Był innowatorem w kardiochirurgii i wprowadził koncepcję oddziału intensywnej terapii.
Życiorys Dwight Harken pochodził z małego miasteczka Osceola, w którym jego ojciec był lekarzem rodzinnym. Uzyskał tytuł licencjata i stopnie medyczne na Uniwersytecie Harvarda. Pracując w szpitalu Bellevue w Nowym Jorku, otrzymał w 1939 stypendium do szpitala Royal Brompton Hospital w Londynie dla zdobycia doświadczenia w torakochirurgii u boku Tudora Edwardsa.
Podczas II wojny światowej Harken służył w korpusie medycznym armii amerykańskiej w Londynie jako chirurg. Znalazł sposób na bezpieczne usunięcie odłamków z serca, nacinając ścianę bijącego serca, a następnie wkładając palec, aby zlokalizować i usunąć odłamek. Dzięki tej metodzie stał się pierwszą osobą, której udało się powtórzyć operację serca po usunięciu odłamków z serc 134 żołnierzy podczas II wojny światowej bez ani jednej ofiary śmiertelnej.