Wiatrak, którego skrzydła zmieniają się ze światła w cień i z powrotem, symbolizuje decydujące elementy czasu i przypadku w życiu. Skrzydła oświetlone słońcem kręcą się jak koło fortuny, a kamienie zużywają się jak czas. Ten zwyczajny młyn jest przedstawiany przez Rembrandta jako złożony symbol śmiertelności, zmienności i przypadkowości. Rzeka jest prawdopodobnie nawet ważniejsza niż młyn. Oddziela pierwszy plan od tła, a także łączy różne przestrzenie obrazu, oddając nawet kolory nieba.

Kontrowersje Pomimo popularności obrazu, której początki sięgają XVII wieku, kiedy znajdował się on w zbiorach księcia Filipa Orleańskiego, już w XX wieku atrybucja budziła spore kontrowersje. Ekspertem, który jako pierwszy zakwestionował atrybucję, był Woldemar von Seidlitz, który poruszał tę kwestię w artykułach prasowych począwszy od 1902 roku. Jednak pierwszą dogłębną analizę problemów stylistycznych dotyczących atrybucji obrazu opublikował w czasopiśmie artystycznym Kunst und Künstler w 1911 roku. Seidlitz podkreślał, że koncepcja tego obrazu różni się od innych pejzaży Rembrandta, jego niski horyzont, brak wielości, a przede wszystkim mocne kontrasty światła i ciemności były dla Rembrandta nietypowe.