Krytyk sugerował, że za autora można uznać Aerta Geldera, podkreślając, że to Gelder preferuje ciepłe, przejrzyste kolory, w jakich wykonany jest „Młyn”. Niemal jednocześnie z artykułem von Seidlitza w prasie ukazały się doniesienia o odkryciu na obrazie podpisu słynnego pejzażysty Herculesa Seghersa, co tylko zachęciło do dalszych spekulacji na temat atrybucji. Późniejsze doprecyzowanie tego artykułu wykazało, że zaszła pomyłka i chodziło o zupełnie inny obraz. Spekulowano, że obraz „Młyn” jest w zasadzie brytyjskim falsyfikatem z XIX wieku. Jednak atrybucji Rembrandta stanowczo broniły tak wybitne osobistości, jak Wilhelm von Bode, Abraham Bredius, Cornelis Hofstede de Groot i Jan Peter Wet. Z biegiem czasu von Seidlitz zgodził się z ich argumentacją i przestał uważać „Młyn” za dzieło Seghersa, nadal jednak wątpił w przypisanie go Rembrandtowi. Po wzburzeniu wywołanym przejęciem obrazu przez National Gallery of Art przez ponad sześćdziesiąt lat nie dyskutowano poważnie o atrybucji obrazu. Charakterystyczne jest, że w Stanach Zjednoczonych, gdzie obraz dotarł w 1911 roku, został on przyjęty przez badaczy (między innymi Jakoba Rosenberga i Wolfganga Stechowa) jako dzieło Rembrandta i nie budził wątpliwości.