Bardziej radykalni byli ich europejscy koledzy, którzy ostatecznie zaprzestali włączania „Młyna” do katalogu dzieł Rembrandta. Nawet Bredius, który w 1911 roku bronił atrybucji obrazu, wykluczył go ze swojego katalogu obrazów Rembrandta w 1935 roku. Kurt Bauch w roku 1966 i Horst Gerson trzy lata później, poszli w ich ślady i nie umieścili obrazu w swoich katalogach dzieł Rembrandta.
Chociaż Rembrandt był synem młynarza, istnieje bardzo niewiele obrazów, na których przedstawiał wiatraki. Jeśli przyjrzeć się bliżej, skrzydła młyna obracają się nieprawidłowo. Przez wieki młyny obracały się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Nasuwa się więc pytanie, jak syn młynarza mógł popełnić taki błąd i czy w ogóle jest on autorem tego obrazu. Tego rodzaju krajobraz zajmował szczególne miejsce dla Rembrandta, a wiatrak jego rodziny stał się źródłem inspiracji. Jego babcia była także młynarką w młynie, który stał na polu szubienic pod miastem Lejda. W związku z oblężeniem miasta przez wojska hiszpańskie w 1574 roku, młyn przeniesiono w okolice Bramy Białej.