64.).
Polowanie na panpany Od początku okupacji Departament Zdrowia Publicznego i Opieki Społecznej (PHW) Sztabu Generalnego Mocarstw Alianckich kładł nacisk na zwalczanie chorób przenoszonych drogą płciową. SCAPIN nr 153 Memorandum w sprawie kontroli chorób przenoszonych drogą płciową wydane w październiku 1945 r. zobowiązywało Departament Zdrowia i Opieki Społecznej do dostarczania danych identyfikacyjnych pacjentów i zapobiegania zakażeniom, w tym kiły, rzeżączki i wrzodów wenerycznych na liście określonych chorób zakaźnych. Określa także badania i leczenie osób zagrożonych. W ramach tych działań, oprócz nawiązywania kontaktów z poszczególnymi przypadkami zarażenia, w Kioto w listopadzie 1945 i styczniu 1946 przeprowadzono „polowanie”, podczas którego wszyscy ludzie byli poddawani testom na ulicach a osoby zarażone były masowo aresztowane. W listopadzie 1946 roku w Ikebukuro doszło do kolejnego incydentu, w którym Korpus Żandarmerii Wojskowej Stanów Zjednoczonych i Japońska Policja aresztowali dużą liczbę przechodzących kobiet i wysłali je do szpitala Yoshiwara na badanie pochwy. Po wejściu w życie ustawy o zapobieganiu chorobom wenerycznym w 1948 r.