„polowanie” zostało przeniesione do urzędu kontroli chorób przenoszonych drogą płciową Departamentu Policji Metropolitalnej, ale nadal podlegało Korpusowi Żandarmerii Wojskowej Stanów Zjednoczonych奥田 2007, pp. 13–23. (Okuda 2007, s. 13–23.).
Nazywano to „łapaniem” (キャッチ) lub „polowaniem na panpan’y” (パンパン狩り).
Wpływy Charakterystyczny łamany angielski używany przez panpan’y (zmieszany z japońskim i odbiegający od gramatyki angielskiej) nazywany był „pangrish”. Panglish zniknął wraz z wejściem w życie traktatu pokojowego w San Francisco w 1952 roku米川明彦『俗語百科事典』朝倉書店、2021年7月1日。(米川 2021, p. 82-83.) („Encyklopedia slangu” Yonekawy Akihiko, Asakura Shoten, 1 lipca 2021 r. (Yonekawa 2021, s. 82-83.)) ISBN 978-4-254-51068-3..
Powojenna dziecięca zabawa w „polowanie na panpan’y” (パンパン狩り) była uważana za problematyczną前田偉男『モラル・ガイダンス』 p.235 (Hideo Maeda „Wskazówki moralne” s. 235). Uważa się, że jest to gra, w której dwóch chłopców i dwie dziewczynki toczą się parami po macie, a jeśli wpadną na inne dzieci, zmienią partnera i bawią się dalej下川耿史 編『性風俗史年表 昭和[戦後]編 1945-1989』河出書房新社、2007年7月13日。(下川 2007, p. 61.) (Shimogawa Gengshi opracował „Chronologię historii obyczajów seksualnych, Showa [po wojnie] 1945–1989” Kawade Shobo Shinsha, 13 lipca 2007 r. (Shimokawa 2007, s. 61.)) ISBN 978-4-309-22466-4..
Przypisy
Kategoria:Japonia w XX wieku Kategoria:Prostytucja w Japonii