Występują głównie w górnych warstwach gleby, na pastwiskach, w warstwie opadłych liści, na namorzynach i w niektórych płytkich siedliskach wodnych. Grzyby z rodzaju Arthrobotrys, takie jak Arthrobotrys oligosporus'''', Arthrobotrys conoides, Arthrobotrys musiformis i Arthrobotrys superbus tworzą trójwymiarowe siatki samoprzylepne, do których nicienie przyklejają się przez adhezję. Arthrobotrys dactyloides tworzy pierścienie, które po kontakcie z nicieniem bardzo szybko zwężają się i zaciskają unieruchamiając go. U Monacrosporium doedycoides czas zaciśnięcia pętli trwa około 0,1 s, co uniemożliwia nicieniowi ucieczkę. U Orbilia oligospora pętle nie zaciskają się, ale jest ich wiele i nicień zaplątuje się w nich. Dactylaria candida tworzy samoprzylepne gałęzie, Dactylellina haptotyla tworzy zarówno samoprzylepne cysty strzępkowe, jak i niezwężające się pierścienie. Po unieruchomieniu nicienia strzępki grzyba wnikają do wnętrza nicienia, trawiąc jego tkanki i wchłaniając powstałe z nich substancje pokarmowe. Metacordyceps chlamydosporia do penetracji skorupek jaj nicieni wykorzystuje appressoria.