W 1977 objął kierownictwo II Kliniki Chirurgii Ogólnej w Instytucie Chirurgii PAM, a po pięciu latach utworzył z niej Klinikę Chirurgii Ogólnej i Chirurgii Ręki PAM. W tym samym czasie zainicjował wprowadzenie w klinice ostrych dyżurów dla urazów ręki, co było nie tylko wyrazem jego zawodowej pasji, ale także istotnym krokiem w rozwoju chirurgii urazowej i naprawczej ręki w Polsce. W 1996 przeszedł na emeryturę, ale do końca życia pracował jako biegły Zakładu Medycyny Sądowej PUM w Szczecinie.
Został pochowany 11 stycznia 2014 na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kw. 94GR/1/3).
Praca naukowo-dydaktyczna Bolesław Nagay w 1964 otrzymał stopień doktora nauk medycznych w Akademii Medycznej w GdańskuEncyklopedia Szczecina. T. I. (A-O) Red. Tadeusz Białecki. Uniwersytet Szczeciński Szczecin 1999, s.644. ISBN 83-7241-089-5 po obronie dysertacji Badania doświadczalne nad możliwością powstawania stanów trombolitycznych w przypadkach stosowania penicyliny krystalicznej i penicyliny-depot. Doktorem habilitowanym został w 1974. Tytuł naukowy profesora otrzymał w 1986. Zainteresowania naukowe Bolesława Nagaya obejmowały chirurgię jamy brzusznej, chirurgię urazową i chirurgię rękiBiogram w dziale Zasłużeni dla chirurgii ręki witryny Polskie Towarzystwo Chirurgii Ręki (dostęp 19.10.2023).