Zygmunt Popławski (ur. 24 grudnia 1912 w Białej Podlaskiej, zm. 8 stycznia 2009 w Dartmouth) – podpułkownik pilot Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Wacława i Aleksandry z domu Zalewska; miał czwórkę rodzeństwa. W Białej Podlaskiej ukończył szkołę powszechną, naukę kontynuował w szkole zawodowej w Brześciu, którą ukończył w 1933 r. Jako tokarz został zatrudniony w Podlaskiej Wytwórni Samolotów. W tym okresie odbył szkolenie w zakresie pilotażu w Lublinku. W 1934 r. został powołany do odbycia służby wojskowej, trafił do 5. pułku lotniczego. Ukończył szkołę lotniczą w Sadkowie, służył w eskadrze treningowej 5. pułku lotniczego. Następnie został przydzielony do 51. eskadry liniowej.
W sierpniu 1939 r. pełnił w pułku funkcję instruktora pilotażu; po wybuchu II wojny światowej wziął udział w walkach w składzie 55. samodzielnej eskadry bombowej. Po zakończeniu walk przedostał się na teren Łotwy, gdzie został internowany. Zbiegł z obozu na początku października i przez port Lipawa przedostał się łodzią na Gotlandię. Po zatrzymaniu przez Szwedów trafił do więzienia, gdzie podjął głodówkę. Został zwolniony z więzienia i udało mu się skontaktować z ambasadą polską w Sztokholmie.