Chacabuco – chilijski krążownik pancernopokładowy z początku XX wieku, zbudowany w Wielkiej Brytanii, pojedynczy okręt tego typu w Marynarce Chile, trzeci okręt o tej nazwie. Zwodowany w 1898 roku, służył przez 50 lat, od 1902 do 1952 roku, nie biorąc udziału w działaniach wojennych. W 1959 roku sprzedany na złom. Był okrętem bliźniaczym japońskiego „Takasago”.

Wyporność normalna okrętu wynosiła 4160 ton. Napędzały go maszyny parowe, pozwalające na osiąganie prędkości 23 węzłów. Główne uzbrojenie stanowiły dwa działa kalibru 203 mm, uzupełnione przez 10 dział kalibru 120 mm i lżejszą artylerię.

Historia Późniejszy krążownik pancernopokładowy „Chacabuco” powstał w brytyjskiej stoczni Armstrong Mitchell (od 1907 roku Armstrong Whitworth) w Elswick – dzielnicy Newcastle upon Tyne, jako budowa spekulacyjna – bez konkretnego zamówienia, z własnej inicjatywy stoczni. Okręt powtarzał konstrukcję zaprojektowanego i budowanego równolegle dla Japonii krążownika „Takasago”, projektu sir Philipa Wattsa, którego stępkę położono w kwietniu 1896 roku. Oba zaliczały się do tzw.