Psalm nadziei – trzeci z Psalmów przyszłości napisany przez Zygmunta Krasińskiego w latach 1844–1845.
Okoliczności powstania utworu W liście z maja 1844, pisanym do Adama Sołtana, Krasiński wyraża głęboką niewiarę w teorię o nadchodzącej erze terroryzmu. Uważa taki pogląd za dobry na kapuściane serca. Jego własne przekonanie o zbliżającym się przedświcie nowej epoki czynią dlań niemożliwą rewolucję społeczną. Nawet jesienią tego roku, gdy docierają do niego informacje o rozruchach chłopskich w Radomskiem i Lubelskiem, o aresztowaniach i represjach związanych ze spiskiem księdza Ściegiennego, uważa je za perfidną robotę carską, mającą na celu zniszczenie polskiej szlachty. Stopniowo jednak poeta zmienia swój pogląd, a przełomowe znaczenie dla tego procesu ma lektura pracy Henryka Kamieńskiego, wydanej pod pseudonimem Filareta Prawdoskiego O prawdach żywotnych narodu polskiego. Praca ukazała się wiosną 1844. Nie wiadomo kiedy poeta się z nią zapoznał. Pierwszą wzmiankę o niej czyni w liście do Jerzego Lubomirskiego z 10 listopada. Niewątpliwie znał ją już na przełomie 1844 i 1845, kiedy rozpoczął pracę nad poematem.