„Zworny” została odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Jesienią 1945 za sprawą Ludwika Kubika ps. „Lucjan”, została przez Józefa Szmida ps. „Szymon”, który był kierownikiem organizacyjnym Okręgu (Wydziału) WiN Rzeszów, zaangażowana do tej konspiracji niepodległościowej. Na terenie miasta odbierała pocztę organizacyjną z różnych struktur Rzeszowskiego Okręgu WiN, m.in. z Jasła i Jarosławia, a następnie dostarczała ją Szmidowi. Wiosną 1946 utraciła kontakty z organizacją.

Po zakończeniu wojny została członkiem PPS. 26 czerwca 1945 otrzymała „zaświadczenie wojskowe” (reklamację) rzeszowskiego RKU i zaczęła pracować w rzeszowskim Oddziale Wojewódzkim Państwowego Urzędu Repatriacyjnego, a następnie w Komitecie Wojewódzkim PPS oraz w rzeszowskim RSW „Ruch”. Była do 1948 skarbnikiem OMTUR. W 1950 wyszła za mąż za Antoniego Mierzwę, a 24 października tegoż roku aresztowali ją funkcjonariusze rzeszowskiego Wojewódzkiego urzędu bezpieczeństwa publicznego. Został jej postawiony zarzut działalności w AK, kiedy Rzeszów w sierpniu 1944 został zajęty przez wojska sowieckie oraz za przynależności do Zrzeszenia WiN. Ponadto zarzucono jej, że jesienią 1944 przez kilka dni przechowywała razem z matką karabin maszynowy.