Drugim fundamentalnym dziełem Makarego jest dwunastotomowa „Istorija russkoj cerkwi”, którą publikował od 1846 i której nie ukończył – zmarł podczas prac nad XIII tomem. Oprócz wielotomowej syntezy dziejów Cerkwi Makary opublikował również dodatek do niej, poświęcony staroobrzędowcom („Istorija russkogo raskoła, izwiestnogo pod imieniem staroobriadczestwa”). Prace Makarego, oparte na szerokiej bazie źródłowej, były przełomem w badaniach nad dziejami prawosławia w Rosji.
Imię Makarego nosiło pięć nagród przyznawanych w carskiej Rosji – dwie fundowała Rosyjska Akademia Nauk (mogły być przyznane w dowolnej dziedzinie wiedzy), dwie Świątobliwy Synod Rządzący (za podręczniki i pomoce naukowe dla studentów teologii), jedną zaś Kijowska Akademia Duchowna (za prace teologiczne). Od 1997 nagrody imienia Makarego przyznaje Rosyjski Kościół Prawosławny za publikacje naukowe dotyczące dziejów prawosławia, historii Rosji, historii Moskwy, dziejów państw i narodów prawosławnych oraz podręczników dotyczących tych dziedzin wiedzy.
Przypisy
Kategoria:Metropolici i patriarchowie Moskwy Kategoria:Członkowie Rosyjskiej Akademii Nauk Kategoria:Urodzeni w 1816 Kategoria:Zmarli w 1882 Kategoria:Biskupi wileńscy i litewscy Kategoria:Biskupi charkowscy Kategoria:Zakonnicy monasteru Objawienia Pańskiego w Kijowie