„Piękno tego albumu polega na tym, że w jakiś sposób udaje mu się zrównoważyć swoją kapryśną naturę z całkowicie obcym krajobrazem, który zdecydował się wykorzystać. Kończy się to mieszanką dawania i brania, ale jako atak na wszystkie zmysły zawsze kończy się sukcesem” – stwierdził Deviant. ze Sputnikmusic.
Zdaniem Andy’ego Kellmana z AllMusic „tak dziwacznie makabryczny jak grafika Makoto Aidy, jest Quarantine uzależniającą ścieżką dźwiękową do jakiegoś koszmaru science fiction”.
Również Adam Bychawski z Drowned in Sound poświęcił uwagę okładce Quarantine dowodząc, iż jej treść wykazuje wiele podobieństw do muzyki Halo. „Kobiece postacie z ostrzami wtapiają się w tło linii technicznych i tęczy, ciał ustawionych na tle wirtualnego pasa. Choć brutalna, gwałtowna i niepokojąca, surrealistyczna hybryda człowieka i symulacji ma w sobie pewne dziwne piękno” – konstatuje autor.
„Quarantine jest zarówno satysfakcjonujący, jak i zaskakujący, ponieważ zapewnia znacznie więcej niż tylko dostarczanie tego, czego można oczekiwać od tej niezależnej i fascynującej artystki” - ocenił Daniel Paton z musicOMH.