Rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Albechta w Królewcu, następnie przeniósł się na Uniwersytet Ruprechta i Karola w Heidelbergu, a w 1927 roku, po semestrze nauki, wyjechał na Uniwersytet Ludwiga i Maksymiliana w Monachium. W 1929 powrócił na Uniwersytet Albrechta w Królewcu, w którym w 1930 roku zdał egzamin państwowy.
W maju 1933 roku został członkiem Narodowo-Socjalistycznej Niemieckiej Partii Robotniczej (NSDAP), podpisując się na liście wywieszonej w kasynie lekarskim Kliniki Asklepiosa Barmbek. W 1934 obronił na Uniwersytecie w Królewcu roku doktorat z medycyny z wyróżnieniem (summa cum laude)Dissertation: Psychobiologische Untersuchungen an Ehefrauen chronischer Alkoholiker.. W tym samym roku poznał swoją żonę Antonię, którą poślubił w 1935 roku, podczas odbywania zasadniczej służby wojskowej w Wehrmachcie. W 1937 roku małżeństwo wyjechało do Lipska. Jako specjalista neurologii Janz uzyskał habilitację na uniwersytecie w Lipsku w 1939 rokuHabilitationsschrift: Klinische und experimentelle Untersuchungen über Konstitution und Krampfbereitschaft bei Epileptikern.. W 1940 został nieetatowym wykładowcą. Zwolniony na początku II wojny światowej ze służby wojskowej mógł podjąć pracę jako starszy lekarz w Klinice Psychiatrii Uniwersytetu w Lipsku. W 1940 roku został wcielony do eskadry medycznej Luftwaffe.