Dla przykładu dyftong we wczesnozachodniosaskim miał tendencję do monoftongizacji w , ale już w w dialekcie późnozachodniosaskim.
Z powodu centralizacji władzy oraz najazdów wikingów, po zjednoczeniu dokonanym przez Alfreda Wielkiego, do dziś zachowało się stosunkowo niewiele zapisów pisemnych innych dialektów niż dialekt zachodniosaski. W tamtym czasie jednak, wciąż używano dialektu mercyjskiego, a jego wpływ widoczny jest w niektórych tłumaczeniach tekstów, z których wiele przełożyli merycjscy uczeni. Innych dialektów dalej używano, o czym świadczy ciągłe zróżnicowanie pomiędzy średnio- i nowoangielskim.
Fonologia Spółgłoski Dialekt zachodniosaski języka staroangielskiego uważany za standard, posiadł 18 głównych spółgłosek, które przedstawiono w tabeli poniżej. Głoski w nawiasach są alofonami i nie występują jako osobne fonemy. + Spółgłoski wargowe zębowe dziąsłowe za-dziąsłowe pod-niebienne mięko-podniebienne krtaniowe nosowe () () zwarte () zwarto-szczelinowe () szczelinowe () () () () () aproksymanty () () drżące ()