[dʒ] jest alofonem /j/ występującym po /n/ oraz przy geminacie. [ŋ] jest alofonem /n/ występującym przez [k] i [ɡ]. [v, ð, z] to dźwięczne alofony kolejno /f, θ, s/, w pozycji interwokalnej (między samogłoskami) lub przed dźwięczną spółgłoską, gdy poprzedzająca sylaba jest akcentowana. [h, ç] to alofony /x/ występujące kolejno na początku wyrazu lub po samogłosce przedniej. [ɡ] jest alofonem /ɣ/ występującym po /n/ lub przy geminacie. W pewnym momencie przed przejściem do okresu średnioangielskiego [g] wymawiano również w wygłosie. bezdźwięczne sonoranty [w̥, l̥, n̥, r̥] pojawiały się po [h] w takich sekwencjach jak /xw, xl, xn, xr/.