Wspierał posługę kapłańską w katedrze lwowskiejJózef Mandziuk Z dziejów archidiecezji lwowskiej, w: Saeculum Christianum, nr 2 (2)/1995, s. 52 (od 1958 do marca 1960, następnie otrzymał zakaz pracy w katedrze). Dojeżdżał z posługą duszpasterską do kościołów, pozbawionych kapłanów, m.in. w Stryju, Żydaczowie, Bóbrce i Gródku Jagiellońskim. Okazjonalnie dojeżdżał także do Kijowa i Żytomierza. Krótko przed śmiercią z uwagi na stan zdrowia zamieszkał we Lwowie, u ks. Ignacego Chwiruta, przy kościele św. Antoniego. Był inwigilowany przez władze sowieckie, które np. w 1959 odnotowywały, że niemal codziennie pracuje duszpastersko od 6 rano do 20 wieczorem, z czego większość czasu poświęcał na spowiedź. Był jedynym polskim jezuitą, który po 1956 pozostał w ZSRRPaweł Należniak Lwowscy bernardyni w latach 1939-1946, w: Rocznik Lwowski 20214-2016, s. 72.
Został pochowany w grobowcu jezuitów na Cmentarzu Janowskim we Lwowie.
Przypisy
Bibliografia Осипова И.И., „В язвах своих сокрой меня...” Гонения на Католическую Церковь в СССР. По материалам следственных и лагерных дел, Москва 1996. ISBN 5891630052. Roman Dzwonkowski Leksykon duchowieństwa polskiego represjonowanego w ZSRS 1939-1988, wyd. Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 2003, s.