Spadochroniarze otrzymali dwie fotografie lotnicze oraz pozwolono im obejrzeć przyszły obszar walk z pobliskich wzniesień, jednak zapadający zmrok uniemożliwiał rozeznanie się w sytuacji.
Ostateczną godzinę ataku ustalono, po naciskach ze strony Dowództwa Centralnego, na około 02:00 w nocy 6 czerwca, pomimo tego, że pierwotnie atak miał się zacząć o północy, co dawało więcej czasu na działanie po osłoną nocy. mały|Izraelscy żołnierze w okopach na wzgórzu. O godzinie 02:20 rozpoczęto ostrzał artyleryjski Wzgórza Amunicyjnego. Cel artylerii wskazywały dwa duże reflektory ustawione na dachu budynku Histadrutu. Jednak zaraz po rozpoczęciu ataku spadochroniarze natrafili na zapory z drutu kolczastego. Ich przełamanie przy pomocy ładunków Bangalore odbywało się pod ciężkim ostrzałem z broni maszynowej, co spowolniło natarcie. Broniących okopów Jordańczyków wspierali żołnierze ze szkoły policyjnej. Ze względu na fakt, iż okopy były bardzo wąskie, Izraelczycy musieli się w nich poruszać pojedynczo, niejednokrotnie potykając się o rannych lub zabitych. W trakcie walk w okopach zginęło wielu dowódców i walką musieli kierować żołnierze o niższych stopniach. Przez to bitwa ta nazywana jest również „bitwą szeregowców” (hebr. קרב הטוראים, kraw ha-turajim).