Grunerowie herbu własnego – polski ród szlachecki pochodzenia niemieckiego.
Historia Zgodnie z historią rodzinną, protoplastą polskiej gałęzi rodu miałby być wywodzący się z rodziny niemieckich baronów Johan Kasper de Gruner, kawaler maltański (od 1788), który przybył do Polski w XVIII wieku, został kapitanem wojsk Rzeczypospolitej i poślubił Polkę. Jednak Boniecki wywodzi ród od jego ojca, Franciszka, który w 1737 roku był dziedzicem Zamelan w województwie wileńskim. Prawnukiem Franciszka, wnukiem Jana Kaspra i synem Karola był natomiast Zygmunt Feliks, który w 1812 roku dowiódł szlachectwa przed wileńską Deputacją Wywodową. W 1845 roku ponownie wylegitymował się w Wilnie wraz z synem Alojzym. Rodzina posiadała m.in. majątek ziemski w Mariampolu koło Słonimia ().
Herb Herb zgodnie z dokumentami znajdującymi się w Oddziałowym Archiwum IPN w Szczecinie przedstawił Tadeusz Gajl w aneksie do swojego herbarza. Jest on zgodny z herbem, który w Prusach nadano Justusowi Grunerowi 19 stycznia 1815 roku.
Znani przedstawiciele mały|Jan Gruner mały|Projekt pistoletu Grunera mały|Julian Gruner