Prosoma była szersza z tyłu i ku przodowi zwężona. Ośmioro oczu umieszczonych było blisko jej przedniej krawędzi, częściowo na wzgórkach. Człony nasadowe szczękoczułków ustawione były pionowo, niepowiększone i w widoku grzbietowym nie wystawały przed obrys karapaksu, przywodząc na myśl ustawienie labidogantyczne jak u pająków wyższych. Pazury szczękoczułków były jednak umieszczone równolegle i zwrócone wierzchołkami ku tyłowi jak w ustawieniu ortognatycznym występującym u Mesothelae i ptaszników. Pazury te były nagie, krótkie, grube i delikatnie zakrzywione. Nie wiadomo, czy występowały gruczoły jadowe – ich potencjalne ujścia są niedostrzegalne w inkluzjach tych pajęczaków. Nogogłaszczki samca podobnie jak u pająków zmodyfikowane były do przekazywania nasienia samicy. Stopa zmodyfikowana była w cymbium i zaopatrzona w bulbus z embolusem. W przeciwieństwie do Mesothelae i Opisthothelae cymbium podzielone było podłużnie na dwie części (gałęzie). Ponadto u Parachimerarachne nogogłaszczki miały zachowane nadstopia. U Chimerarachne aparat kopulacyjny posiadał dwie tępe apofizy, u Parachimerarachne zaś apofiz nie stwierdzono. U samicy nogogłaszczki były niezmodyfikowane. Odnóża były zwyczajnie wykształcone. Na nadstopiach i stopach znajdowały się nieliczne trichobotria. Stopy zwieńczone były trzema pazurkami.