Pazurki parzyste oraz szpatułkowata przylga umieszczone były na onychium.

Prosoma połączona była z opistosomą (odwłokiem) wąskim łącznikiem (petiolusem) wykształconym z pierwszego segmentu tej drugiej. Kształt opistosomy zbliżony był do owalnego. Na jej wierzchu leżało siedem tergitów o prostych krawędziach przedniej i tylnej oraz zaokrąglonych krawędziach bocznych, na jej spodzie zaś siedem sternitów włącznie z wieczkami płucotchawek. W tyle opistosomy cztery segmenty tworzyły pygidium. Na tylnym końcu opsistosomy wyrastał wieloczłonowy, biczykowaty, dłuższy od ciała telson. U Chimerarachne budowało go około 30–50, a u Parachimerarachne około 70 członów. Zwierzęta przypuszczalnie utrzymywały go w postaci wyprostowanej ku tyłowi, jak współczesne głaszczkochody. Wyrastające spod krawędzi trzeciego sternitu kądziołki przędne pary przednio-bocznej były dobrze wykształcone, u Chimerarachne dziewięcioczłonowe. Kądziołki przędne pary przednio-środkowej nie były rozwinięte, jednak w ich miejscu obecna była para gruczołów przędnych. Dobrze wykształcone kądziołki przędne pary tylno-bocznej wyrastały spod krawędzi czwartego sternitu i u Chimerarachne budowało je jedenaście członów.