Zepchnięty ze swych pozycji batalion próbował w godzinach południowych stawić opór na linii drogi między Starym Dworem i Nowym Dworem, a gdy zabrakło amunicji do starych francuskich karabinów, resztki batalionu w dużym nieładzie wycofały się za Brdę i dalej na południe w kierunku Bydgoszczy. Działania w okrążeniu Działania niemieckich wojsk szybkich doprowadziły do okrążenia w Borach Tucholskich znacznej liczby polskich oddziałów. Największą okrążoną jednostką organizacyjną była 9 DP z podporządkowanym jej 50 pułkiem piechoty i batalionem ON „Kościerzyna”. Dowódca dywizji postanowił uporządkować swoje oddziały, przyjąć ugrupowanie obronne i dać żołnierzom odpocząć. 3 września zamierzał przejść w rejon Świecia i tam przeprawić się na prawy brzeg Wisły. Płk Werobej nie zdołał jednak opanować sytuacji i już w godzinach rannych 3 września przestał realnie dowodzić swoim związkiem taktycznym.
Brak jednego dowództwa wśród okrążonych oddziałów polskich doprowadził do tego, że 3 września na południowym skraju Borów Tucholskich rozegrało się kilkadziesiąt walk wzajemnie niepowiązanych.