Poszczególne zgrupowania miały przejść przez Bukowiec – Terespol w rejon Włóki – Kusowo na północ od Fordonu, a w razie zablokowania przejść przez niemieckie wojska pancerne, oddziały winny były udać się w rejon Świecia. Inne zadanie otrzymał batalion ON „Kościerzyna”. Już po wyjeździe gen. Grzmota-Skotnickiego ze stanowiska dowodzenia, oficer operacyjny GO „Czersk” nakazał pozostawić batalion na dotychczasowych stanowiskach (w rejonie przesmyku jeziornego Szewnik – Branickie) i podporządkował go dowódcy 9 DP. Był to ostatni rozkaz wydany tym oddziałom w rejonie Borów Tucholskich.
Przełamanie linii jezior koronowskich Aktywne działanie niemieckie na odcinku jezior koronowskich rozpoczęło się już o świcie 2 września silnym ostrzeliwaniem artyleryjskim całej linii polskiej obrony na przesmykach. Niemiecka 3 Dywizja Piechoty uderzyła na odcinek obrony 22 pułku piechoty. Walczący na południe od III/22 pp batalion ON „Koronowo” bronił przesmyków w rejonie Buszkowa. Około 11:00, zagrożony oskrzydleniem od północy, musiał wycofać się.